odkrywać


odkrywać
odkrywać {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIIa, odkrywaćam, odkrywaća, odkrywaćają, odkrywaćany {{/stl_8}}– odkryć {{/stl_13}}{{stl_8}}dk IIIc, odkrywaćkryję, odkrywaćkryje, odkrywaćkryty {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'usuwając to, co zakrywa, czynić coś widocznym; odsłaniać': {{/stl_7}}{{stl_10}}Odkrywać twarz, biust, plecy. Odkryć zasłonięty obraz. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'poznawać, znajdywać pierwszemu coś ważnego, a dotąd nieznanego, niezbadanego; czynić odkrycia, wynalazki': {{/stl_7}}{{stl_10}}Odkryć nowe zjawisko. Odkrywać strukturę materii. Odkryć Amerykę, nową gwiazdę. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_7}}'trafiać, natrafiać na coś (przypadkiem lub szukając czegoś) ': {{/stl_7}}{{stl_10}}Odkryć dowody zbrodni. Odkryto nowe złoża gazu. Ciągle odkrywał niedoróbki zostawione przez budowlańców. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}4. {{/stl_12}}{{stl_7}}'poznawać coś dotąd sobie nieznanego, dającego przyjemność, satysfakcję': {{/stl_7}}{{stl_10}}Odkrywać literaturę iberoamerykańską, przyjemność wędkowania. Odkryć piękno gór. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}5. {{/stl_12}}{{stl_7}}'zauważać, dostrzegać coś, kogoś; uświadamiać coś sobie, przekonywać się o czymś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Odkrywać w tłumie znajome twarze. Odkryć prawdę. Z przerażeniem odkryła, że ktoś jej ukradł torebkę. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}6. {{/stl_12}}{{stl_7}}'ukazywać, ujawniać, wyjawiać coś komuś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Jaskinia odkrywała przed nami swoje sekrety. Książka odkrywająca duszę autora. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}7. {{/stl_12}}{{stl_7}}'czynić znanym, ujawniać to, co było skrywane': {{/stl_7}}{{stl_10}}Odkrywać swoje niecne zamiary. Odkryć podstęp wroga. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • odkrywać — Odkryć Amerykę zob. Ameryka. Odkryć karty; zagrać, grać w odkryte karty zob. karta 6. Odkryć przed kimś duszę zob. dusza 13 …   Słownik frazeologiczny

  • odkrywać — → odkryć …   Słownik języka polskiego

  • odkrywać – odkryć karty — {{/stl 13}}{{stl 7}} przedstawiać sprawę szczerze i jasno; wyjawiać swoje plany, zamiary, niczego nie ukrywając : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nigdy nie odkrywał wszystkich swoich kart. Odkryli karty. W firmie będzie reorganizacja. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • odkrywać – odkryć (na nowo) Amerykę — {{/stl 13}}{{stl 7}} mówić, twierdzić coś oczywistego, o czym wszyscy wiedzą : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nie mamy pieniędzy! To dopiero Amerykę odkryłeś! {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • odkrywać się – odkryć się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} usuwać z siebie przykrycie, osłonę : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nie odkrywaj się co chwilę, bo zmarzniesz. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl 7}} pozbawiać… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • odkryć — dk Xa, odkryćkryję, odkryćkryjesz, odkryćkryj, odkryćkrył, odkryćkryty odkrywać ndk I, odkryćam, odkryćasz, odkryćają, odkryćaj, odkryćał, odkryćany 1. «odsłonić to, co było zakryte; uczynić coś widocznym» Odkryć twarz. Odkryć garnek, pudełko,… …   Słownik języka polskiego

  • chwytać — ndk I, chwytaćam, chwytaćasz, chwytaćają, chwytaćaj, chwytaćał, chwytaćany chwycić dk VIa, chwytaćcę, chwytaćcisz, chwyć, chwytaćcił, chwytaćcony 1. «brać, ujmować kogoś, coś szybko (np. rękami, pazurami, zębami, dziobem, narzędziem); łapać»… …   Słownik języka polskiego

  • demaskować — ndk IV, demaskowaćkuję, demaskowaćkujesz, demaskowaćkuj, demaskowaćował, demaskowaćowany «odkrywać, ujawniać jakieś szkodliwe, niebezpieczne zjawisko, czyjeś ujemne cechy charakteru; przedstawiać we właściwym świetle czyjeś postępowanie»… …   Słownik języka polskiego

  • karta — ż IV, CMs. kartarcie; lm D. kart 1. «luźny kawałek papieru, różnego kształtu i różnej wielkości (często druczek, formularz, dokument); także: część składowa książki, zeszytu, czasopisma itp., obejmująca dwie stronice» Czysta, zapisana karta.… …   Słownik języka polskiego

  • obnażać — ndk I, obnażaćam, obnażaćasz, obnażaćają, obnażaćaj, obnażaćał, obnażaćany obnażyć dk VIb, obnażaćżę, obnażaćżysz, obnażaćnaż, obnażaćżył, obnażaćżony 1. «rozbierać do naga; czynić nagim» Obnażyć ciało, tors. 2. «pozbawiać coś osłony, odsłaniać,… …   Słownik języka polskiego